Pomiń polecenia Wstążki
Przeskocz do głównej zawartości
Przeskocz do głównego menu
Nawiguj w górę
Logowanie
logo do druku
 
BIBLIOTEKA SGH
Laureaci Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii : 2020: Paul Milgrom
Biblioteka - Laureaci Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii
 

 Fakty z życia i działalności

 
​​Paul Robert Milgrom urodził się 20 kwietnia 1948 r. w Detroit w stanie Michigan jako drugi z czterech synów rodziców pochodzenia żydowskiego, Abrahama Izaaka Milgroma oraz Anne Lillian Finkelstein. Jego rodzina przeniosła się do Oak Park w stanie Michigan, a Paul Milgrom uczęszczał do szkoły Dewey, a następnie do Oak Park High School.
Ukończył University of Michigan w 1970 z tytułem AB z matematyki. Przez kilka lat pracował jako aktuariusz w San Francisco w Metropolitan Insurance Company, a następnie w firmie konsultingowej Nelson and Warren w Columbus, Ohio. W 1974 r. został członkiem Towarzystwa Aktuariuszy. W 1975 zapisał się na studia podyplomowe na Uniwersytecie Stanforda w ramach programu MBA. Po pierwszym roku został zaproszony na studia doktoranckie, uzyskując tytuł doktora w 1979 r.

Paul Milgrom objął stanowisko wykładowcy w Kellogg School of Management na Northwestern University, gdzie służył od 1979 do 1983. Był członkiem grupy profesorów, w tym przyszłego laureata Nagrody Nobla Rogera Myersona, Bengta Holmstroma, Nancy Stokey, Roberta J. Webera, Johna Robertsa i Mark Satterthwaite, który pomógł wprowadzić teorię gier i ekonomię informacji do rozwiązywania szerokiego zakresu problemów ekonomii, takich jak ceny, aukcje, rynki finansowe i organizacja przemysłowa. 
Weber opowiedział swoją współpracę z Milgromem. Podczas czegoś, co miało być krótkim spotkaniem mającym na celu rozważenie problemu, przed którym stanął Weber, Milgrom miał kluczowy wgląd. Weber napisał: „I tam, w ciągu kilku minut, było sedno naszych pierwszych dwóch wspólnych referatów”.
Od 1982 do 1987 roku Milgrom był profesorem ekonomii i zarządzania na Uniwersytecie Yale. W 1987 roku Milgrom powrócił jako profesor ekonomii na swoją alma mater na Uniwersytecie Stanforda, gdzie obecnie jest profesorem nauk humanistycznych i nauk humanistycznych na Wydziale Ekonomii Shirley i Leonarda Ely.
Milgrom zajmował stanowiska redakcyjne w American Economic Review, Econometrica i Journal of Economic Theory. Został członkiem Towarzystwa Ekonometrycznego w 1984 r., a Amerykańskiej Akademii Sztuki i Nauk w 1992 r. W 1996 r. wygłosił pamiątkowy wykład Nobla na cześć laureata Williama Vickreya, który zmarł trzy dni po ogłoszeniu nagrody Nobla. W 2006 roku Milgrom został wybrany do National Academy of Sciences.
Milgrom otrzymał nagrodę Erwina Pleina Nemmersa w dziedzinie ekonomii w 2008 r. „Za wkład w radykalne poszerzenie zrozumienia roli informacji i zachęt w różnych sytuacjach, w tym aukcjach, teorii firmy i rynkach oligopolistycznych”. Otrzymał również nagrodę BBVA Frontiers of Knowledge Award 2012 w dziedzinie ekonomii, finansów i zarządzania „za przełomowy wkład w niezwykle szeroki zakres dziedzin ekonomii, w tym aukcje, projektowanie rynku, kontrakty i zachęty, ekonomia przemysłu, ekonomia organizacji, finanse i teoria gier.”
Milgrom zdobył nagrodę BBVA Foundation Frontiers of Knowledge Award 2012 w kategorii Ekonomia, Finanse i Zarządzanie za swój przełomowy wkład w szeroki zakres dziedzin ekonomii.
W 2013 roku Milgrom został wybrany na wiceprezesa American Economic Association.
W 2014 roku Milgrom zdobył nagrodę Golden Goose Award za pracę związaną z projektowaniem aukcyjnym.
W 2017 roku Milgrom zdobył nagrodę CME Group-MSRI w kategorii innowacyjnych zastosowań ilościowych za pracę przy projektowaniu aukcji.
W 2020 roku Milgrom został mianowany Distinguished Fellow of the American Economic Association.
Milgrom prowadził różne kursy z ekonomii. W latach 90. opracował popularny kurs licencjacki The Modern Firm in Theory and Practice, oparty na swojej książce z 1992 roku, którą opracował wspólnie z Johnem Robertsem. Na początku XXI wieku, wraz z Alvinem E. Rothem, Milgrom prowadził pierwszy kurs podyplomowy dotyczący projektowania rynku, który łączył tematy związane z aukcjami, dopasowywaniem i innymi pokrewnymi obszarami. Kurs projektowania rynku posłużył jako podstawa dla wielu podobnych kursów dla absolwentów w Stanach Zjednoczonych i na całym świecie i pomógł rozwinąć dziedzinę projektowania rynku.
W swoim nauczaniu Milgrom był zawsze świadomy tego, co modele ekonomiczne mogą, a czego nie mogą zrobić. Podkreślił założenia, które uczyniły je użytecznymi w generowaniu solidnych empirycznych prognoz, a także podstawowych założeń, na których opierały się te prognozy. Przykładem tej filozofii może być refleksja nad założeniem racjonalnego wyboru (z Jonathanem Levinem): „... warto podkreślić, że pomimo wad modelu racjonalnego wyboru pozostaje on niezwykle potężnym narzędziem do analizy polityki. Aby zobaczyć dlaczego, wyobraź sobie analizę dobrobytu alternatywnych polityk. W podejściu opartym na racjonalnym wyborze należałoby rozpocząć od określenia odpowiednich preferencji w stosunku do wyników ekonomicznych (np. Każdy lubi więcej konsumować, niektórzy mogą nie lubić nierówności itd.), A następnie modelować alokację zasobów w ramach alternatywnych polityk, a na koniec porównać polityki patrząc na preferencje w stosunku do alternatywnych wyników. Wiele „budzących zastrzeżenia” upraszczających cech modelu racjonalnego wyboru sprawia, że taka analiza jest wykonalna. Przyjmując za punkt wyjścia preferencje wobec wyników ekonomicznych, podejście to abstrahuje od idei, że na preferencje mogą wpływać szczegóły kontekstowe, same polityki lub proces polityczny. Co więcej, podejście oparte na racjonalnym wyborze do oceny polityki zazwyczaj zakłada, że ludzie będą postępować w sposób maksymalizujący te preferencje - jest to uzasadnienie pozostawienia wyborów jednostkom, gdy tylko jest to możliwe. Często to właśnie te uproszczenia - preferencje są fundamentalne, koncentrują się na wynikach i nie wpływają na nie zbyt łatwo otoczenie oraz że ludzie na ogół rozumują poprzez wybory i postępują zgodnie ze swoimi preferencjami - które pozwalają analizie ekonomicznej na uzyskanie wyraźnych odpowiedzi szeroki wachlarz interesujących kwestii dotyczących polityki publicznej. Krytyka behawioralna, którą właśnie omówiliśmy, stawia pod znakiem zapytania te cechy racjonalnego wyboru w ocenie polityki. Oczywiście instytucje wpływają na preferencje, a niektórzy są skłonni zamienić gorsze wyniki ekonomiczne na poczucie kontroli. Na preferencje mogą mieć nawet wpływ znacznie mniejsze szczegóły kontekstowe. Co więcej, nawet jeśli ludzie mają dobrze zdefiniowane preferencje, mogą nie działać w celu ich maksymalizacji. Zasadnicze pytanie brzmi zatem, czy alternatywny model - na przykład rozszerzenie ram racjonalnego wyboru, które obejmuje niektóre z tych realistycznych cech - byłby lepszym narzędziem do analizy polityki. Opracowanie równie potężnych alternatyw jest ważną, nierozwiązaną kwestią dla przyszłych pokoleń ekonomistów.”
Milgrom od co najmniej dwóch dekad jest zaangażowany w projektowanie i praktykę aukcji na dużą skalę. Pracując z Bobem Wilsonem w imieniu Pacific Bell, zaproponował jednoczesną wielokrotną aukcję rund, która została przyjęta przez FCC do prowadzenia pierwszych aukcji widma radiowego w latach 90-tych. Doradzał również organom regulacyjnym w USA, Wielkiej Brytanii, Kanadzie, Australii, Niemczech, Szwecji i Meksyku w zakresie aukcji widma, Microsoftowi w aukcjach reklam w wyszukiwarkach oraz Google w aukcjach na podstawie ich IPO.
W 2006 roku, wraz z Jeremy'm Bulowem i Jonathanem Levinem, Milgrom doradzał Comcast w licytacji na FCC Auction 66, w tym rzadko z powodzeniem wdrażanej „skokowej oferty”. Według The Economist: „W przededniu aukcji online w 2006 r. licencji na widmo radiowe, przeprowadzonej przez amerykańską Federalną Komisję Łączności, Paul Milgrom, konsultant i profesor Uniwersytetu Stanforda, dostosował swoje oprogramowanie do teorii gier, aby pomóc konsorcjum oferentów. Rezultatem był triumf. Kiedy aukcja się rozpoczęła, oprogramowanie dr Milgroma śledziło oferty konkurentów, aby oszacować ich budżety na 1132 oferowane licencje. Co najważniejsze, oprogramowanie oszacowało tajne wartości, jakie oferenci przypisywali konkretnym licencjom, i ustaliło, że niektóre duże licencje były przeszacowywane. Polecił on klientom dr Milgroma zamiast tego uzyskać zbiór mniejszych, tańszych licencji. Dwóch jego klientów, Time Warner i Comcast, zapłaciło o jedną trzecią mniej niż ich konkurenci za równoważne widmo, oszczędzając prawie 1,2 miliarda dolarów.”
W 2007 roku Milgrom był współzałożycielem Auctionomics, wraz z Silvia Console Battilana, aby projektować aukcje i doradzać oferentom z różnych branż.
W 2009 roku Milgrom był odpowiedzialny za rozwój aukcji przydziałów i giełd. Był to mechanizm, który pozwolił na możliwości arbitrażu i zachował pewną elastyczność jednoczesnej licytacji rosnącej oferty, ale mógł zostać osiągnięty natychmiast. Szybkość była ważnym atrybutem, obok możliwości rozszerzenia projektu aukcji o uwzględnienie licytacji z atrybutami niezwiązanymi z ceną.
W 2011 roku FCC zatrudniło Auctionomics, aby rozwiązać jeden z najbardziej złożonych problemów aukcyjnych w historii - aukcję motywacyjną. Przewodniczący FCC Julius Genachowski powiedział: „Cieszę się, że światowej klasy zespół ekspertów doradza Komisji w sprawie tego historycznego przedsięwzięcia. Naszym planem jest zapewnienie, aby aukcje motywacyjne służyły jako skuteczny mechanizm rynkowy umożliwiający uwolnienie większej ilości widma dla mobilnych usług szerokopasmowych i pomoc w rozwiązaniu nadchodzącego kryzysu widma. Nasza realizacja tego nowego mandatu Kongresu będzie kierowana przez ekonomię i będzie dążyć do maksymalizacji możliwości uwolnienia inwestycji i innowacji, przyniesienia korzyści konsumentom, napędzania wzrostu gospodarczego i zwiększenia naszej globalnej konkurencyjności. Wiedza i doświadczenie tego zespołu uzupełnią merytoryczną wiedzę pracowników agencji, aby osiągnąć te cele.”
W 2012 roku Auctionomics i Power Auctions zostały zatrudnione do zaprojektowania pierwszej aukcji motywacyjnej FCC, której celem było stworzenie rynku zmiany przeznaczenia widma telewizyjnego na bezprzewodowe szerokopasmowe. Zespołem projektowym kierował Milgrom, a w jego skład wchodzili Larry Ausubel, Kevin Leyton-Brown, Jon Levin i Ilya Segal.
Przez lata Milgrom był aktywny jako innowator i uzyskał cztery patenty związane z projektowaniem aukcyjnym.

Tekst oprac. Renata Sobi​ecka
 

 Ważniejsze publikacje

 

​Publikacje książkowe:

(dostępna w Bibliotece SGH)
  1. Milgrom, Paul R., Putting auction theory to work, Cambridge: Cambridge University Press, 2004, 368 stron : ilustracje ; 23 cm., (Churchill Lectures in Economic)
    ISBN 0-521-55184-6, 0-521-53672-3
    sygnatura: D.30611
  2. Milgrom, Paul R., John Roberts, Economics, organization and management, Englewood Cliffs: Prentice Hall, 1992, 621 s. ; 26 cm.
    ISBN  0-13-224650-3
    sygnatura: 607.220

Artykuły naukowe:

(indeksowane w bazie Web of Science wg ilości cytowań w październiku 2020)

  1. Holmstrom B., Milgrom P., Multitask principal agent analyses: incentive contracts, asset ownership, and job design, “Journal of Law Economics & Organization”, 1991, vol. 7,   s. 24-52. 
    DOI: 10.1093/jleo/7.special_issue.24
  2. Glosten L.R., Milgrom P.R., Bid, ask and transaction prices in a specialist market with heterogeneously informed traders, “Journal of Financial Economics”, 1985, vol. 14, nr 1,  s. 71-100.
    DOI: 10.1016/0304-405X(85)90044-3
  3. Milgrom P.R., Weber R.,  A theory of auctions and competitive bidding, “Econometrica”, 1982, vol. 50, nr 5,  s. 1089-1122. 
    DOI: 10.2307/1911865
  4. Milgrom P., Roberts J., The economics of modern manufacturing: technology, strategy, and organization, “American Economic Review”, 1990, vol. 80, nr 3,  s. 511-528. 
  5. Milgrom P.R., Good-news and bad news: representation theorems and applications, “Bell Journal of Economics”, 1981, vol. 12, nr 2,  s. 380-391. 
    DOI: 10.2307/3003562
  6. Holmstrom B., Milgrom P.,  Aggregation and linearity in the provision of intertemporal incentives, “Econometrica”,  1987, vol. 55, nr 2,  s. 303-328. 
    DOI: 10.2307/1913238
  7. Kreps D.M., Milgrom P., Roberts J., Wilson R., Rational cooperation in the finitely repeated prisoners-dilemma, “Journal of Economic Theory”,  1982, vol. 27, nr 2,  S. 245-252. 
    DOI: 10.1016/0022-0531(82)90029-1
  8. Milgrom P., Roberts J., Price and advertising signals of product quality, “Journal of Political Economy”, 1986, vol. 94, nr 4,  s. 796-821. 
    DOI: 10.1086/261408
  9. Milgrom P., Roberts J., Rationalizability, learning, and equilibrium in games with strategic complementarities, “Econometrica”, 1990, vol. 58, nr 6,  s. 1255-1277. 
    DOI: 10.2307/2938316
  10. Milgrom P., Roberts J., Predation, reputation, and entry deterrence, “Journal of Economic Theory”,  1982, vol. 27, nr 2,  s. 280-312. 
    DOI: 10.1016/0022-0531(82)90031-X​


 
 
 

 2020: Paul R. Milgrom

 
Paul_Milgrom_portret.jpg
©​ Eva Meyersson Milgrom, Public domain, via Wikimedia Commons
 

 Ze zbiorów Biblioteki SGH

 
​​Milgrom book1.jpgsygnatura: 607.220

Skan_2020-10-20_12-10-02-142.jpg sygnatura: D.30611